هستی و نیستی من ...

هی ... هستی ...... دوستت دارم ... اندازه یه دریا


	افسوس ... می خوانمت می سرایمت و با سیاهی روزگارم چشمانت را نقاشی می کنم ... \|+\| نوشته شده توسط یه پیشی و یه کوالا در شنبه ششم تیر 1388 \|