هستی و نیستی من ...

هی ... هستی ...... دوستت دارم ... اندازه یه دریا


	افسوس ... چه بی تابانه می خواهمت ای دوری ات آزموت تلخ زنده به گوری چه بی تابانه تو را طلب می کنم... \|+\| نوشته شده توسط یه پیشی و یه کوالا در شنبه ششم تیر 1388 \|